عکس: روز گذشته (دوشنبه 8 آبان) در بهشت سکینه کرج علی اشرف درویشیان در سکوت بدرقه شد و در قطعه 7 به خاک سپرده شد. هنگام خاکسپاری تشییع کنندگان آرام و آهسته تصنیف «مرغ سحر» را زمزمه کردند.
در پایان این مراسم بهرنگ درویشیان، فرزند علی اشرف درویشیان از حاضران تشکر کرد.
محسن حکیمی بعنوان سخنران این مراسم گفت: علی اشرف از کودکی با درد و رنج ناشی از جامعه سرمایه داری آشنا بود. او از کودکی در کارگاه آهنگری کار می کرد و بعد از آن شاگرد بنا بود و بعد درس خواند و وارد دانشسرا شد و معلم کودکان در روستاهای اطراف کرمانشاه شد. او قبل از انقلاب در سال های ۵۰، ۵۶ و ۵۷ به زندان افتاد و زمانی که در سال ۵۷ آزاد شد، من آن روز را به یاد دارم. مردم که به استقبال زندانیان آمده بودند، او را بر دوش گرفته و تا دانشگاه تهران بردند و او سخنرانی کرد. مشکل اساسی او سانسور بود و بعدا نیز سانسور مشمول آثارش شد.
در آغاز مراسم، از سوی حراست محل تدفین به کسانی که عکس یا فیلم میگرفتند تذکر داده و گفته میشد اجازه تصویربرداری ندارند، که این موضوع ادامه پیدا نکرد و عکاسان و حاضران از مراسم فیلم گرفتند.
علی اشرف درویشیان، نویسنده و پژوهشگر ادبیات عامه، سوم شهریور سال ۱۳۲۰ در کرمانشاه متولد شد. او روز پنج شنبه ۴ آبان ماه در پی یک دوره بیماری و نارسایی ریوی در سن ۷۶ سالگی در یکی از بیمارستانهای تهران چشم بر جهان بست.
"بیستون"، "آبشوران"، "فصل نان"، "همراه آهنگهای بابام"، "گل طلا و کلاش قرمز"، "ابر سیاه هزارچشم"، "روزنامه دیواری مدرسه ما"، "رنگینه"، " کی برمیگردی داداش جان"، "آتش در کتابخانه بچهها"، «چون و چرا»، «داستانهای محبوب من» (با همکاری رضا خندان مهابادی)، «سلول ۱۸»، «سی ودو سال مقاومت در زندانهای شاه» و «افسانهها و متلهای کردی»، «سالهای ابری» (۲ جلد)، «درشتی»، مجموعه ۲۰ جلدی «فرهنگ افسانههای مردم ایران» (با همکاری رضا خندان مهابادی)، «واژهنامه گویش کرمانشاهی»، «یادمان صمد» (صمد بهرنگی)، «شب آبستن»، «از این ولایت»، «قصههای آن سالها»، «هفت مرد، هفت داستان»، «خاطرات صفر خان» (صفر قهرمانیان) و «دانه و پیمانه» (با همکاری رضا خندان مهابادی) آثاری مکتوبی است که از درویشیان باقی مانده است و خلق و خوی مردمی او نیز در کنار این آثار مکتوب برای همیشه باقی است.
۱۳۹۶ آبان ۹, سهشنبه
منتخب خبرهای فرهنگی-هنری
عکس: روز گذشته (دوشنبه 8 آبان) در بهشت سکینه کرج علی اشرف درویشیان در سکوت بدرقه شد و در قطعه 7 به خاک سپرده شد. هنگام خاکسپاری تشییع کنندگان آرام و آهسته تصنیف «مرغ سحر» را زمزمه کردند.
در پایان این مراسم بهرنگ درویشیان، فرزند علی اشرف درویشیان از حاضران تشکر کرد.
محسن حکیمی بعنوان سخنران این مراسم گفت: علی اشرف از کودکی با درد و رنج ناشی از جامعه سرمایه داری آشنا بود. او از کودکی در کارگاه آهنگری کار می کرد و بعد از آن شاگرد بنا بود و بعد درس خواند و وارد دانشسرا شد و معلم کودکان در روستاهای اطراف کرمانشاه شد. او قبل از انقلاب در سال های ۵۰، ۵۶ و ۵۷ به زندان افتاد و زمانی که در سال ۵۷ آزاد شد، من آن روز را به یاد دارم. مردم که به استقبال زندانیان آمده بودند، او را بر دوش گرفته و تا دانشگاه تهران بردند و او سخنرانی کرد. مشکل اساسی او سانسور بود و بعدا نیز سانسور مشمول آثارش شد.
در آغاز مراسم، از سوی حراست محل تدفین به کسانی که عکس یا فیلم میگرفتند تذکر داده و گفته میشد اجازه تصویربرداری ندارند، که این موضوع ادامه پیدا نکرد و عکاسان و حاضران از مراسم فیلم گرفتند.
علی اشرف درویشیان، نویسنده و پژوهشگر ادبیات عامه، سوم شهریور سال ۱۳۲۰ در کرمانشاه متولد شد. او روز پنج شنبه ۴ آبان ماه در پی یک دوره بیماری و نارسایی ریوی در سن ۷۶ سالگی در یکی از بیمارستانهای تهران چشم بر جهان بست.
"بیستون"، "آبشوران"، "فصل نان"، "همراه آهنگهای بابام"، "گل طلا و کلاش قرمز"، "ابر سیاه هزارچشم"، "روزنامه دیواری مدرسه ما"، "رنگینه"، " کی برمیگردی داداش جان"، "آتش در کتابخانه بچهها"، «چون و چرا»، «داستانهای محبوب من» (با همکاری رضا خندان مهابادی)، «سلول ۱۸»، «سی ودو سال مقاومت در زندانهای شاه» و «افسانهها و متلهای کردی»، «سالهای ابری» (۲ جلد)، «درشتی»، مجموعه ۲۰ جلدی «فرهنگ افسانههای مردم ایران» (با همکاری رضا خندان مهابادی)، «واژهنامه گویش کرمانشاهی»، «یادمان صمد» (صمد بهرنگی)، «شب آبستن»، «از این ولایت»، «قصههای آن سالها»، «هفت مرد، هفت داستان»، «خاطرات صفر خان» (صفر قهرمانیان) و «دانه و پیمانه» (با همکاری رضا خندان مهابادی) آثاری مکتوبی است که از درویشیان باقی مانده است و خلق و خوی مردمی او نیز در کنار این آثار مکتوب برای همیشه باقی است.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر